Ervaringsdeskundigen - deel 4

We hebben weer een nieuw verhaal vol ervaringen voor je! Deze keer is reisbegeleidster Lieke aan het woord.

"Mijn eerste ervaring als reisbegeleider was op mijn reis naar Noorwegen. Dat was in 2007. Daarna ben ik naar de Baltische Landen, Schotland, V.S. & Canada en Zweden geweest. Ik heb ook nog een stedentrip Praag/Boedapest/Wenen gedaan. Het leuke van reisbegeleider zijn, vind ik dat je een hele groep reizigers enthousiast mag maken en mee op sleeptouw mag nemen. Dat vind ik ook zo speciaal aan YMCA Jongerenreizen: samen met de deelnemers maken we er een mooie vakantie van. Vakanties waar ik nu nog, jaren later, met plezier aan terugdenk. Vakanties waar je soms als individu naar toe gaat, maar waar je als groep van terugkomt. 

Een van de ervaringen die me het meeste is bijgebleven, is dat we in Noorwegen als hele groep een hoge berg beklommen hebben en we met z’n allen hebben genoten van het prachtige uitzicht. 
Of die keer dat we op bezoek bij de Zweedse YMCA een andersom-dag hadden: starten met avondeten (i.p.v. ontbijt) en dineren met een boterham…
Of wandelen door hartje New York en een paar dagen later aan de voet van de Niagara Falls staan. 
Voor mij is een reis geslaagd als ik alle deelnemers met een glimlach en een hoofd vol mooie herinneringen weer mee naar huis kan nemen. "

Ervaringsdeskundigen - deel 3

Na ervaringen in een van onze landen van bestemming en ervaringen van een (eerste) deelnemer, is deze keer het woord aan Anna: een van onze ervaren stafleden. Zij vertelt hoe ze bij de YMCA betrokken is geraakt en wat het begeleiden van een reis nu zo bijzonder maakt. 
 
"Hoi, mijn naam is Anna en ik ben al sinds 2011 betrokken bij YMCA Jongerenreizen. Nadat ik één jaar als deelnemer was mee geweest naar Schotland, werd ik het jaar erna gevraagd om de training tot reisbegeleider te doen. Sindsdien ben ik in de Balkan, Macedonië en Ierland & Wales geweest en heb ik de Discovery Tour begeleid. Daarnaast heb ik drie jaar in de werkgroep gezeten die de reisbegeleiders opleidt en nieuwe reizen bedenkt.
 
Tijdens mijn eerste reis reden we nog met busjes naar het land van bestemming. Twee dagen deden we erover om van Den Dolder naar Kroatië te rijden. Een bijzondere ervaring en de sfeer zat er al meteen goed in door de foute muziek die we draaiden. Ik vind het leuk om samen met anderen nieuwe landen te ontdekken, samen een bergwandeling te maken en door oude stadjes te lopen.
Of je nu nog nooit gekampeerd hebt of dit ieder jaar doet: het is geen probleem. Aan het eind van de reis weet iedereen hoe je een tent moet opzetten en hoe het koken op een benzinebrander werkt.
 
Wat ik bijzonder vind aan onze reizen zijn de ontmoetingen die we hebben met de jongeren uit de landen die we bezoeken. In samenwerking met de lokale YMCA ondernemen we op 1 of 2 dagen een leuke activiteit met jongeren. Dit kan een rondleiding door een stad zijn of een bergwandeling. Ontzettend leuk om de interactie tussen de jongeren te zien.
 
Een reis is voor mij geslaagd als ik merk dat het afscheid nemen op Schiphol moeilijk is. Het blijkt dan wel dat deelnemers het naar hun zin hebben gehad en dat ze het leuk met elkaar hadden. De groepsapp maakt naderhand overuren en op Facebook zie je allerlei foto's verschijnen. Deelnemers maken echt vrienden op reis en dat vind ik erg bijzonder!
 
Ga jij dit jaar mee op reis met ons?"

Ervaringsdeskundigen - deel 1

Nieuw op onze blog: verhalen van 'ervaringsdeskundigen'! Dat kun je opvatten in de breedste zin van het woord: ervaren in een land van bestemming, ervaren deelnemer, ervaren staflid, etc. First up is Jörgen, die al meerdere keren (met en zonder de YMCA) in het mooie land Slowakije is geweest. En laat dat land nou net in ons aanbod zitten dit jaar! Hoog tijd om meer over deze verrassende bestemming te weten te komen. 

"Toen ik door YMCA werd gevraagd om een stukje te schrijven over mijn eerdere ervaringen in Slowakije werd ik gelijk enthousiast! In 2008 heb ik zowel Tsjechië als Slowakije bezocht als staflid voor YMCA en in 2011 zijn we met de Discovery Tour ook in Slowakije geweest. Als ik terugdenk aan Slowakije denk ik meteen aan het ruige ongerepte landschap, zeker in het noorden en oosten. Het prachtige nationale park Slovenský Raj met de vele ruige bossen, kloven en grotten. Ik herinner me nog goed hoe onder de indruk de deelnemers waren van de laddertocht door de grootste kloof van het park. We hebben toen ook een ijsgrot bezocht waar je het hele jaar door tussen grote ijspilaren kunt wandelen. Echt heel tof!

Het absolute hoogtepunt van beide reizen was toch wel de 2-daagste huttentocht in de Hoge Tatra’s. Je kunt overigens dagen lopen in dit hooggebergte met haar vele toppen en berghutten. Je begint de wandeling in een bos en naarmate je hoger komt wordt het landschap steeds ruiger, zie je overal grote rotsblokken liggen en bereik je – na het oversteken van 1 of 2 riviertjes -  na een mooie dag wandelen de berghut, waar je na een warme maaltijd met zijn allen in een grote ruimte slaapt. Ik weet nog goed hoe we met een paar deelnemers ’s ochtends al heel vroeg wakker werden en even naar buiten gingen voor de zonsopkomst in de bergen. Tot onze grote verrassing liep er een aantal berggeiten rond de berghut te grazen. Heel bijzonder om dat te zien! De 2e dag begon met een pittige afdaling aan ijzers en touwen, waar we elkaar goed moesten helpen. Tijdens mijn eerste reis gebeurde dit in dichte mist, tijdens mijn 2e reis kon ik pas zien hoe prachtig de omgeving eigenlijk was! De deelnemers vonden dit achteraf het stoerste stuk van de hele wandeling!

Aan de Poolse kant van het Tatra gebergte kun je overigens heel tof kajakken en raften! Een bezoek aan Krakau is ook heel speciaal. Het is een hele mooie stad en ook een relaxed einde van een outdoorreis. In 2010 hebben we ook het voormalig concentratiekamp Auschwitz bezocht, wat heel veel indruk maakte op zowel staf als deelnemers. Deze reis brengt eigenlijk naar voren waar YMCA voor staat: teamwork, groepsgevoel, plezier, (fysieke) uitdaging, prachtige natuur, contact met de lokale bevolking en een stuk diepgang en historie in de vorm van het bezoek aan Krakau en Auschwitz. Ondanks dat ik er al twee keer geweest ben, zou ik niet aarzelen om nog een keer te gaan!" 

Ervaringsdeskundigen - deel 2



Voor alles is een eerste keer, dus ook voor reizen met YMCA Jongerenreizen! Wat komt er allemaal op je af als je voor het eerst een reis boekt? Wat zijn de overwegingen om mee te gaan? Wat kun je verwachten? Melissa ging vorig jaar voor het eerst met ons op pad; naar IJsland. Lees hier wat ze ervan vond.

"Mijn naam is Melissa en ik ben afgelopen jaar mee geweest met de reis naar het mooie IJsland.
Deze vakantie kan ik denk ik wel de reis van mijn leven noemen.
 
Hoe begon het allemaal?
In januari vorig jaar ging ik samen met een vriendin op zoek naar een organisatie waar we mee op vakantie konden. We wilden geen 'zon, zee, strand- vakantie' en verder hadden we niet veel eisen. Na een beetje googlen kwamen we bij de YMCA. 
Wat ons meteen opviel was wat voor supergave bestemmingen deze organisatie had. We hadden allebei wat gelezen en keken elkaar aan op het zelfde moment: 'IJsland, is gaaf!'. Okay, keuze gemaakt. 
Boeking gedaan en de voorpret kon beginnen. 
Al snel werd er via Facebook contact gezocht door mede-reisgenoten en snel daarna ook al een whatsapp groep. 
 
Op 4 juni hadden we onze eerste ontmoeting. Een aantal groepsgenoten waren hier niet bij vanwege afstand of herkansingen van school. Dit mocht de pret niet drukken voor het deel dat er wel was. We hebben spelletjes gedaan over wat je verwacht en wat je hoopt. Maar ook een spel met tips voor het inpakken. Aan de hand van een geintje werd wel duidelijk dat dit geen reis was voor een föhn of een make-up koffer. 
Ook had de staf voorbereiding gedaan aan de hand van snacks. Er was een soort cake (waarvan ik de naam ben vergeten maar die echt superlekker was). Ook was er Skyr (een soort ijslandse yoghurt) om alvast een beetje in de stemming te komen. 
Met een plattegrond van IJsland tussen de takjes op grond werd ons verteld hoe de reis er ongeveer uit ging zien en waar we langs zouden gaan.
Na deze dag kreeg ik nog meer zin in de reis en werd ik er nog vrolijker van.
 
Hoe was de reis?
Mijn reis naar IJsland was geweldig. We hebben onwijs veel gedaan aan de hand van een strak schema (met af en toe een gat voor vrije tijd). Een korte samenvatting van de activiteiten? Het ijsmeer Jökulsárlón bezoeken, gletsjer wandelen, badderen in warm natuurwater, wandelingen maken en nog veel meer. 
Wat bij de reis ook heel belangrijk was, was dat je de reis niet alleen maakte. vanaf het begin deden we spelletjes om elkaars naam te onthouden en om elkaar te leren kennen. Wat ik heel bijzonder vond was dat iedereen meteen heel open was. Iedereen kon 100% zichzelf zijn en niets is te gek. Er hebben heel wat tranen gevloeid van geluk en van verdriet. Schouders om op uit te huilen en harten die onder de riem werden gestoken. En dat door mensen die je pas 2-3 dagen kent. Tijdens de langste wandeling die we hebben gemaakt, in het binnenland van Landmannalaugar (halverwege de reis), werd het duidelijk dat we echt een groep waren. Tijdens die tocht kwam ik mezelf enorm tegen. Ik ben niet geboren als berggeit en had dan ook moeite met het opklimmen van die hoge bergen. Maar ik kreeg hulp van alle kanten. Mensen komen naast je lopen en bieden aan om je tas te dragen, geven complimenten wanneer het goed gaat en boven dat alles, er werd op je gepast. 
Dat was de dag dat ik het gevoel kreeg dat ik met deze mensen de hele wereld aan kon. Super!
Ook is er een dag geweest waarin niet alles zo fantastisch ging. Er waren irritaties binnen de groep en we hebben een 'groepsvergadering' gehad. Wat gaat er nu mis en wat moet er gebeuren om het weer goed te maken. Dit vond ik een hele goeie. Iedereen kreeg de kans om te zeggen waar hij of zij mee zat en daar konden we dan als groep iets mee doen.
 
Hoe is het na de reis?
Na de reis was het nog niet voorbij. Er werden nog foto's uitgewisseld door iedereen, verhalen gedeeld en herinneringen opgehaald.
Op 13 november hebben we een reünie gehad en om in de stemming van IJsland te blijven gingen we schaatsen. Het was fantastisch om iedereen weer te zien en te spreken. Ook leuk om de mensen weer eens te zien in normale kleding i.p.v. wandelbroeken en thermo-shirts. Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het eind februari en heb ik nog steeds contact met mijn vrienden van de vakantie. Sommigen van hen zijn niet meer 'gewoon reisgenoten', maar ik durf wel bijna te zeggen dat het vrienden voor het leven zijn geworden. 
 
Komend zomer?
Deze zomer ga ik weer mee met de YMCA. Maar deze keer naar een iets warmere bestemming, de Azoren. Ik heb er super veel zin in en hopelijk word ook deze reis weer net zo TOF als de vorige.
Ik heb er in ieder geval weer zin in.
 
Mijn kernwoorden voor een reis met de YMCA?
- Groepsgevoel
- Je eigen kracht vinden 
- Spelletjes
- Zoveel mogelijk van het land zien, binnen 2 weken."
© YMCA Jongerenreizen