Reisblog Azoren

Dag 1

Eindelijk is het zo ver! Vandaag vertrekken wij met zeven personen naar de Azoren. Iedereen moet vroeg op, want het vliegtuig vertrekt al om 7 uur. Gelukkig hebben we lieve ouders die ons al om 5 uur op Schiphol afzetten!

aoren20180803a

Na zo'n 3 uur vliegen komen wij aan in Lissabon, waar we vervolgens 5 uur moeten wachten op onze volgende vlucht, naar het eiland Faial. In Lissabon hebben we dus meer dan genoeg tijd om even bij te slapen en elkaar wat beter te leren kennen!

Na een lange wachttijd vliegen we naar Faial, waar we met de bus naar ons hostel worden gebracht: Een lichtblauw huisje met een prachtig uitzicht over de oceaan!

aoren20180803c   aoren20180803b

's Avonds brainstormen we nog even over de planning van morgen. En dan is het alweer tijd om naar bed te gaan, want morgen moeten we vroeg op!

Dag 2

Vandaag gaan we voor het eerst echt het eiland verkennen. Na het ontbijt, stappen we op de bus naar Horta, het grootste dorp van het eiland Faial. De naam Horta komt van Van Horten, de achternaam van een familie van Belgische kolonialisten die Faial heeft ontdekt. Een deel van de groep bezoekt het Scrimshaw museum en bekijkt de tekeningen die schippers op walvistanden hebben gemaakt bij een tussenstop op Faial. De rest van de groep bezoekt het Horta museum.

azoren20180804a     azoren20180804b

Nadat we Horta hebben bezocht, gaan we met de bus naar een zwart strand. We zijn helemaal verbijsterd, want we hebben nog nooit een zwart strand gezien. Het zwarte zand is eigenlijk een overblijfsel van puin van de vulkanen. Op het strand waaien we een beetje uit, we zonnen wat en we springen lekker het water in.

Als we weer naar huis gaan met de bus, stoppen we eerst even bij de supermarkt, zodat we avondeten kunnen halen. Helaas rijden er dan geen bussen, dus we regelen een taxi. Dat duurt wat langer dan verwacht, maar uiteindelijk staat die er wel. Als we thuis zijn, koken we en eten we wraps. Dan is het al laat en besluiten we naar bed te gaan, want morgen moeten we vroeg op voor een mooie wandeling bij een Caldera.

 azoren20180804c     azoren20180804d

 

Dag 3

Vandaag staat de wekker weer vroeg, want we gaan een wandeling om de Caldeira maken! Dit is letterlijk het hoogtepunt van Faial met een hoogte van 1043 meter. Wij lopen met zijn zessen in 2 uur rondom de Caldeira. Overal zie je hortensia's en wat een fantastisch uitzicht! Een deel van de groep neemt dan de taxi naar Varadouro, maar Emiel kiest voor een wandelroute waar hij vanaf de vulkaan zelfs nog lopend naar Varadouro gaat.

azoren20180805a   azoren20180805b   azoren20180805c

Varadouro is een prachtige badplaats aan zee tussen de rotsen. Daar duiken we het water in om af te koelen van de wandeltocht. We moeten goed blijven smeren aangezien we gisteren bijna allemaal zijn verbrand..

Wij nemen een ijsje wanneer Emiel na ongeveer 6 uur wandelen aankomt (held!). We nemen nog lekker een duik in zee en gaan dan terug naar ons hostel. ' s avonds spelen we black stories en daarna gaan we lekker slapen.

azoren20180805d

Dag 4

Half 9 gaat de wekker vandaag, dus we mogen lekker uitslapen. Hugo zorgt voor lekkere broodjes, terwijl de rest het ontbijt klaarzet. Er wordt besloten om een wandeling te gaan maken rondom Castelo Branco. De wandelschoenen worden aangetrokken en hup op pad naar het startpunt van de route. We lopen langs een mooi uitkijkpunt waar je de zee goed kan zien.

azoren20180806a

In de middag vertrekken we naar Horta en gaan we lekker zwemmen op een mooi stukje zwart strand. Dat zwarte zand blijft een apart verschijnsel.Daarna lopen we naar het dorpje in, waar verschillende dingen te doen zijn. Doordat het hier op Faial de week van de zee is, zijn er overal veel versierde boten en tentjes. Ook bekijken we alle muurschilderingen van zeilers langs de kade. Het is hier een lokale traditie dat alle zeilschepen die hier in de haven aankomen een schilderkunstwerk maken, waardoor de hele kade is beschilderd. Er schuilen grootse verhalen van zeiltochten en wereldreizen achter deze schilderijen.

azoren20180806b

Als laatste staan boodschappen op het lijstje voor pasta. Mirjam en Danielle hebben de taak om de boodschappen te halen. Maar ja, wat is gehakt in het Portugees? Met handen en voeten komen we er uiteindelijk. Na het eten gaat iedereen moe maar voldaan naar bed, want morgen wordt een drukke dag.

Dag 5

Het is vroeg in de ochtend als de wekker gaat, omdat we vandaag naar vulkaaneiland Pico gaan. De ene groep gaat de berg Pico op en de andere groep gaat de lava grotten bekijken. Het is helaas een behoorlijk bewolkte dag, dus we hopen dat die nog een beetje wegtrekken, anders zien we niks van het uitzicht. We stappen in de bus waar we na een korte rit een harde piep horen. De bus is kapot. Het is nu dus wachten op een nieuwe bus, deze brengt ons naar de boot die ons naar het eiland Pico vaart.
Hugo, Mitzi, Nicky en Gerlinda vertrekken naar Casa de Montanha, de berghut en beginpunt van de tocht op zo'n 1200 m hoogte. Na een video vol met goede adviezen en veiligheidsinstructies beginnen we met gezonde spanning aan de lange klim de berg Pico op. Dit is met zijn 2351m de hoogste berg van Portugal en de Mid-Atlantische rug. We hebben trackers om onze nek, dus zijn ten allen tijde op een beeldscherm in de hut te volgen en zo kunnen we onze eigen gids zijn. We moeten gewoon de paaltjes volgen t/m 47, waarbij je bij elk paaltje alweer de volgende ziet. Toch is dit lastiger dan het lijkt, want er is geen duidelijk pad en vaak is het zelf zoeken voor een goede route naar de volgende paal. We moeten vaak tussen de stenen en rotsblokken door. Bij paal nummer 11 zijn sommigen al zo vermoeid, dat de twijfels toeslaan of ze de top kunnen halen. Toch nog maar even doorzetten en we zien wel hoever we komen. Het is echt een prachtige tocht. We kijken onze ogen uit. Aan het begin lopen we door mistige gedeelten, maar al gauw zitten we boven het wolkendek in plaats van eronder en is het zicht gelukkig weer veel helderder. Bizar dat er dan ineens op ooghoogte een vliegtuig voorbij komt vliegen. Een tocht met mooi groen gras, prachtige bloemetjes, schapen, vulkaangesteente, en ruige rotsen. Halverwege rusten we even uit en genieten we van het uitzicht en van onze lunch, die nu heerlijk smaakt. Na zo'n 4 uur klimmen zijn we er dan 'bijna'. We staan in een enorme krater, 700m breed en 30m diep, aan de voet van Piquinho. Dit is een vulkaan die uit de krater van de grote vulkaan kwam. Een vulkaan in een vulkaan dus. Het is een uitdagend stukje die behoorlijk stijl is en veel klim en klauterwerk vereist. Boven aangekomen worden we beloond met een geweldig uitzicht! Helder weer met een paar wolkjes. We zien de buureilanden Faial en Sao Jorge liggen.
Met enig gevoel van trots staan we daar bovenop de vulkaan. Wie had dat ooit gedacht? Nog even wat foto's en genieten van het uitzicht. Daarna is het tijd voor de afdaling, die pittiger is dan gedacht. Qua energielevel is het makkelijker dan stijl omhoog klimmen, maar de grip is veel slechter, waardoor je veel makkelijker wegglijd. Na een paar kapotte schoenen, heel wat schrammen, bonzende knieën en trillende benen, staan we een paar uur later weer beneden bij de hut, waar we opgehaald worden en richting Madalena teruggaan. Hier worden we met enthousiasme en gejuich ontvangen door de anderen.



Daniëlle, Mirjam en Emiel staan klaar om eerst het stadje Madalena te gaan bekijken. We zien een kerkje en bepalen daar wat we in de tussentijd willen gaan doen. Het weer is nog steeds bewolkt, dus we gaan eerst nog wat rondlopen. Even later zien we een zwembad met zout water aan de zee en daar gaan we even zwemmen. De tijd vliegt voorbij en het is al weer tijd om naar de grot te gaan. We komen net op tijd en krijgen een filmpje te zien met informatie over de lava grot. We lopen naar buiten en moeten een trap af om daar de grot in te gaan. Daar stoppen we, omdat daar een hele bijzondere boom staat die aan de rand van de grot groeit. Vervolgens lopen we rustig de grot in waar er van alles wordt verteld over de stroming van de lava. De lava was aan het begin van de grot 20 meter hoog. De doorgangen in de grot worden ondertussen steeds smaller. Op sommige plekken is het maar 1.20 hoog, waardoor je dus moest bukken. Ook hangen er scherpe punten die je echt niet mocht aan raken, want anders brokkelt het af. Het was een zeer interessante ervaring om in de grot te zijn geweest. Nadat we de grot uitkomen, mogen we mee rijden met de gids. Hij rijdt ons rond en over het eiland en verteld ondertussen een hoop. We wachten in Madalena op de rest. We sluiten de dag af met z'n allen met lekkere hamburgers, vegaburgers en pizza.Dan terug met de boot naar 'huis', wat morgen niet meer ons huis zal zijn. Om 6 uur staat de taxi klaar voor het volgende eiland.


Dag 6

Reisdag Faial - Terceira

Vanochtend staan de eerste deelnemers al om vijf uur op. Gisteravond zijn de meeste spullen ingepakt, maar nu moet de rest er nog bij. Het wordt passen en meten, zeker met de algemene benodigheden.
 
      de Pico

Uiteindelijk vertrekken we met de taxi naar de haven, waar wij het nog nooit zo druk hebben gezien. Er staat een voltallig jeugdorkest (incl. instrumenten) dat met dezelfde boot mee moet. Waarschijnlijk hebben de medewerkers dit niet vaak meegemaakt, want het duurt een half uur langer om iedereen in te checken. Zelfs de laatste tassen kunnen niet meer in het ruim mee! Daarom mogen wij onze backpacks mee het schip opnemen.
 
De reis verloopt voorspoedig via Pico naar Sao Jorge. Eenmaal daar vertrokken keren we opeens om, wat voor ons een verrassing is. Eenmaal terug komen er nog een aantal passagiers bij. Waren deze vergeten? We zullen het nooit weten. Vervolgens kunnen we verder naar Graciosa. 
 
Hier zien enkele deelnemers een walvis en een aantal dolfijnen. Zal dit een voorproefje zijn voor onze walvistocht van morgen?
 
Eenmaal in de haven van Terceira blijkt de kapitein te hard te varen. Iedereen in de haven is gelijk paraat om een aanvaring met de kant te voorkomen. Gelukkig komt het goed! 
 
                                                        havenTerceira  
 
Eenmaal in het hostel gaan we eten en gelijk naar bed; morgen staat de wekker wederom vroeg.

Dag 7

Vandaag gaan we iets doen waar iedereen al erg lang naar uitkijkt: Walvissen en dolfijnen spotten! Vanuit de haven van Angra Do Heroísmo varen we de oceaan op en al vrij snel zien we een groep tuimelaars! Wat bijzonder om deze prachtige dieren in het wild te zien. Na een tijdje blijkt dat er iets mis is met onze boot, waardoor we terug moeten naar de haven. Maar niet getreurd: ter vervanging mogen we nu met een andere boot het water op, een veel snellere en kleinere rubberboot, waardoor we veel dichter bij de dolfijnen kunnen komen! En deze keer zien we er wel honderden en nog verschillende soorten ook, wat een geweldige ervaring! De walvissen hadden er vandaag echter niet zoveel zin in.
 
De rest van de dag hebben we de tijd om de stad te verkennen. Angra Do Heroísmo, de hoofdstad, is erkend als Werelderfgoed door UNESCO. En terecht, want het is een zeer mooie stad met prachtige huizen en gebouwen! We bezoeken een botanische tuin. Daarna gaan Mirjam, Daniëlle, Mitzi, Hugo en Nicky nog even naar een strandje. Gerlinda en Emiel bezoeken het museum van Angra de Heroisma, waar van alles te zien is over de ontstaansgeschiedenis van het eiland: schilderingen, religie, forten, kleding, ambachtwerk, ontdekkingsreizigers, forten,  geschiedenis, koetsen, de ontdekkingsreizigers en de kolonisatie door Portugal. 

    
's Avonds lekker uit eten in Angra.

Dag 8

Het is alweer de achtste dat van onze reis in de Azoren. We zitten op de helft. Na 3 dagen vroeg uit de veren mogen we het vandaag rustig aandoen. We ontbijten allemaal ieder voor zich, wel zo gemakkelijk. Na het ontbijt is het ook wel een keer tijd voor een was, na 7 dagen beginnen de onderbroeken toch echt op te raken. Dan is het voor de meiden tijd om haren te doen. Onze Daniëlle is volleerd harenvlechter en zitten onze haartjes weer netjes in model. Er zijn verschillende achtiveiten te bezoeken vandaag waaruit we mogen kiezen. 
Na de lunch gaan Emiel, Gerlinda, Nicky en Mitzi richten de Algrar de Carvao. Een utigebarsten vulkaan waar je helemaal in kan. We dalen zo'n 90 meter af onder de grond. De vulkaanmond is prachtig bedekt met groen en binnenin zijn de wanden ook heel bibjzonder met allerlei kleuren. Dat komt door veel verschillende soorten gesteenten die zich in de loop der jaren hebben ontwikkeld. We krijgen een berg aan interesante geologische en historische informatie met allerlei ingewikkelde termen die we nu alweer vergeten zijn. 

Hugo, Daniëlle en Mirjam sluiten aan als we onze weg vervolgen naar Furnas do Enxofre. Een rondwandeling door een geysergebied, waar de vulkaandampen uit de grond stomen. Wat een lucht komt daar vandaan! Een sterke geur van zwavel hangt overal, maar het is wel heel mooi om te zien. 
Op het menu vanavond staat dit keer gebakken aardappeltjes met doperwtjes en een kipburger. Erg lekker! Na het eten pakken we de tassen in, want morgen vertrekken we alweer naar onze laatte bestemming, Sao Miguel. 


Dag 9

Vandaag is alweer de laatste dag op Terceira.
We pakken onze tassen in, ontbijten en gaan met al onze spullen naar het stadje Angra do Heroísmo. We zetten onze spullen neer bij het strand en genieten nog even van de zon of nog een duik in zee. Als het lunchtijd is, eten we een warme maaltijd bij een restaurant aan de haven en ondertussen spelen we een dobbelspelletje.

Dan is het alweer de tijd om de bus te pakken naar de haven waar onze ferry vertrekt naar het laatste eiland van deze reis, São Miguel. Het is ongeveer 5 uur varen, maar de tijd vliegt voorbij aangezien we spelletjes spelen en een beetje bijslapen.

   Om half 9 's avonds komen komen we aan op São Miguel, waar het nog een half uurtje lopen naar het hostel is. Wat meteen opvalt, is dat het hier veel drukker is dan op de andere eilanden. Eenmaal aangekomen in het hostel gaan we douchen en dan gaan we alweer slapen want morgen staat de wekker weer vroeg.

Dag 10

Vandaag worden we allemaal wakker met een glimlach, het is namelijk tijd om naar de hot springs te gaan in Parque Terra Nostra! Nadat we anderhalf uur in de bus zitten, stappen we rond 11 uur weer uit en lopen het park in. We lopen direct tegen het pareltje vna dit gigantische park aan: het bruinkleurige warmwaterbad. Dit bad heeft zijn oranje/bruine kleur te danken aan een grote hoeveelheid ijzer die in het water zit. Daarnaast worden alle baden verwarmd met aardwarmte door de vulkanische activiteit in dit gebied. Nadat we in het bad zijn geweest, is iedereen helemaal orandje geworden van het ijzer. We bekijken vervolgens nog meer baden en dan realxen we lekker op het gras. De tuin zelf is ook echt prachtig: er is een klein bamboetuintje, een aantal mooie bloemenperkjes en een klein grotje waar je in kan wandelen. Ondanks dat onze zwemkleding nog bbehoorlijk oranje is, pakken we rond 17 uur onze spullen en lopen we richting de bus. Even later komen we weer terug in Ponta Delgada. Er worden nog boodschappen gedaan voor de pasta die we vanavond eten. Als we het eten op hebben doen we nog wat voor onszelf en gaan we lekker naar bed. 
 

Dag 11

Vandaag kunnen we uitslapen! We zijn inmiddels al bijna gewend aan het vroege opstaan hier, dus iedereen is toch nog redelijk vroeg wakker ;-). We mogen vandaag zelf invullen wat we gaan doen. Emiel kiest ervoor om te gaan golfen en Gerlinda kiest voor een prachtige wandeling bij het meer "Lagoa Fogo". De rest (Mitzi, Mirjam, Daniëlle, Hugo en Nicky) besluit om door de souvenirwinkels in Ponta Delgada te gaan struinen, op zoek naar cadeautjes voor familieleden en zichzelf. Nadat alle winkeltjes zijn leeggekocht gaan we heerlijk lunchen en een ijsje eten. Ondertussen heeft Emiel een lift geregeld van de golfbaan terug naar Ponta Delgada. Eenmaal uit de auto gestapt blijkt echter dat zijn mobiel nog in de auto ligt en hij de auto niet meer in kan halen... Gelukkig weet hij contact op te nemen met de vrouw die hem een lift gaf en komt alles toch nog goed.. :-) 's Avonds houden we pannenkoekenfeest. Heerlijk Nederlandse pannenkoeken met Azoreaanse kaas en appels :-)
   

Dag 12

We worden vandaag allemaal enthousiast wakker want er staat wat leuks op het programma. Canyoning, klimmen en klauteren langs een rivier. Om 8 uur gaan we snel naar het ontbijt, want om half 9 staan twee enthousiaste gidsen van Azores Adventure Islands te wachten op ons. We stappen allemaal vol goede moed in het busje en rijden naar de bestemming. Daar aangekomen wordt de uitrusting aan ons uitgedeeld en kunnen we ons in de pakken hijsen. Dan lopen we een stukje heuvel op naar het startpunt te gaan. Dit is ook gelijk de eerste afdaling, waarbij we naar beneden moeten abseilen langs een waterval. Iedereen durft de afdaling te maken. Dan volgen er nog veel meer inclusief sprongen van 7 meter hoog, die soms best spannend en grensverleggend zijn. Moe maar voldaan rijden we terug naar het hostel na afloop. In de middag gaan Mitzi, Nicky en Gerlinda naar de ananas plantage. Hier kunnen ze in verschillende kassen alle stadia van de ananasgroei zien. De ananassen verschillen hierbij ook van kleur, van rood, naar zwart, naar geel. Ze komen erachter dat een ananas er wel 2(!) jaar over doet om een volwassen ananas te worden. Vanaf nu zal het eten van ananas nooit meer hetzelfde zijn. We mogen een ananaslikeurtje proeven, dat erg naar ananas, maar nog veel sterker naar alcohol smaakt. We sluiten daarom maar af met een veel lekkerder Ananasijsje. Emiel gaat zelf de stad in de rest vermaakt zich ondertussen met just dance. Eten is vandaag nasi dat vakkundig bereid wordt door Danielle, Mirjam, Hugo en Emiel. Ook moet er natuurlijk even echte Azoreaanse ananas geproefd worden. Heeerlijk vers en zoet! Blijkt toch wel wat lekkerder te zijn dan ananas uit blik :-) Na het eten wordt er geïnventariseerd wat iedereen nog wil voor de laatste twee dagen van de reis en dan is het tijd voor bed. 
 
 

Dag 13

We staan weer vroeg op, want we weten dat ons weer een lange dag te wachten staat. We gaan vandaag een 6 uur lange wandeling maken langs de kratermeren bij het dorpje Sete Cidades. Over deze kratermeren heerst een interessante legende: volgens deze legende moesten twee geliefden, een prinses en een herdersjongen, afscheid van elkaar nemen. Een verboden liefde die ondenkbaar zou zijn. Ze huilden zo hard dat de groene tranen van de prinses een meer vormden en dat de blauwe tranen van de herdersjongen een blauw meer vormden. Er is ook een geologische verklaring te geven voor de verschillen in kleur, maar het verhaal spreekt meer tot de verbeelding :-) Deze wandelroute is een van de bekendste en meest gefotografeerde van heel de Azoren. De route is 19,5 km in totaal, maar tijdens de route wisselen paden omhoog en naar beneden elkaar regelmatig af. Tijdens het wandelen komen we ook op meerdere uitzichtpunten van waaraf je een schitterend uitzicht hebt over de vallei. Aan het eind van de route komen we nog langs het verlaten hotel die ook voor de opnames van 3 op Reis gebruikt werd. Helaas mogen we het niet betreden, ook al zien we meerdere mensen bovenop het dak van het hotel lopen. Als we terugkomen bij het hostel word er noodlesoep gehaald bij de supermarkt en we eten er broodjes ei bij.

Dag 14

Relaxdag voor vertrek Na een gezamenlijk ontbijt gaan de eerste deelnemers alvast de tas inpakken. Echter blijkt nu één deelneemster haar mobiel kwijt te zijn. Na de tas weer uitgepakt te hebben en de kamer te doorzoeken, is de mobiel gevonden: wat een opluchting. Op voor inpakronde nummer twee. Vervolgens gaan de deelnemers met Emiel naar de haven om nog een duik te nemen in zee. Het is heerlijk verkoelend. Bovendien worden er veel vissen gespot: hele kleine en een grote rood/grijze. Tevens is er een zwarte vis met een blauwe lijn, die lijkt op te lichten. Er zijn ook veel gekleurde vissen bijv. een gele/oranje. Jammer genoeg was de onderwatercamara al ingepakt, waardoor er geen foto's zijn. In de middag gaan we naar Ribeira Grande, waar vlakbij warmwaterbronnen zijn. Er zijn drie baden van 38 graden en één van 26 graden. Ten opzichte van Furnas is het klein en is de maximum duur van twee uur ruim voldoende om alles te zien incl. badderen. Op de laatste avond gaan we uit eten in Ponta Delgada. De avond wordt afgesloten met een spelletje en cocktails. Morgenochtend is de terugreis naar Nederland.

Dag 15

Nu is het tijd om toch echt naar huis te gaan. De wekker gaat vroeg vandaag. De laatste spulletjes worden in de backpacks gestopt. Ontbijt en lunch worden gesmeerd en dan is het tijd om de taxi in te stappen en richting vliegveld te gaan. Inchecken gaat gemakkelijk, alleen bij de douane probeert Gerlinda een steen ter grootte van een voetbal mee te nemen. Helaas mag die niet mee en moet achter gelaten worden. Dan gaan we de lucht in op naar Manchester. Aangekomen in Manchester moeten we uitchecken en weer inchecken, dit keer bij Flybe. Ook dit verloopt weer soepel dan is het nog een klein uurtje wachten en kunnen we weer de lucht in op naar Amsterdam. Op Schiphol staan de ouders al met smart op ons te wachten. Helaas duurt de bagage iets langer dan verwacht, maar uiteindelijk worden we met groot onthaal ontvangen door de ouders met ballonnen. Hiermee is de reis toch echt afgelopen en stappen we allemaal moe maar voldaan in de auto’s.