Reisblog Faeröer

Dag 1

Hoi allemaal! Ook de laatste YMCA-reis van dit seizoen is begonnen!

faeroer20180806a     faeroer20180806b

6 augustus, rond kwart over vier, waren we allemaal op Schiphol. Onze vlucht naar Kopenhagen verliep soepel! De overstaptijd én vertraging tussen vlucht 1 en 2 boden ruimte voor kennismakingsspelletjes. Ook was het leuk dat we één businessclass ticket hadden; we konden allemaal even in de wondere wereld van de Lounge Area van SAS stappen! Gratis eten en drinken, prachtige wc's en een schoenpoetsmachine - wie wil dat nou niet? We zijn om beurten even binnen geweest om te kijken en wat te nemen.

Na aankomst op het vliegveld van de Faeröer stond ons helaas een minder leuke verrassing te wachten; we missen de backpack van Evelien! Hopelijk wordt de tas morgen gevonden en afgeleverd. 

Inmiddels liggen we in onze tentjes in een prachtige omgeving. Het weer is indrukwekkend; veel wind en regen, het maakt de omgeving ontzettend groen - een groot contrast met Nederland!

faeroer20180806c     faeroer20180806d

Dag 2

Dag 2: vandaag was fantastisch!

Onze accommodatie is luxer dan we voor aankomst dachten; we kunnen in een huisje koken en douchen, terwijl we buiten in onze tentjes slapen. De dag begon goed; we vulden wat wachttijd met het spel Ninja en al snel hadden we bekijks van de andere dagtoeristen naar het eiland Mykines - want dat staat vandaag op het programma!

We gaan naar Mykines met bus en boot om de grootste kolonie papegaaiduikers van de Faeröer te zien. Op de boot naar het eiland maakten we mee hoe onstuimig de zee is; vooral Terry, Arthur en Jeffrey zetten zich schrap. Gelukkig heeft er niemand overgegeven! Naast de honderden papegaaiduikers die we op het eiland al snel zagen, kwamen we erachter hoe adembenemend mooi deze Eilanden ten noorden van Schotland zijn; het wachten (welke we vandaag naast Ninja ook met ‘wie/wat ben ik?’ vulden) meer dan waard!

faeroer20180808a   faeroer20180808b  faeroer20180808c

 Indrukwekkend zijn de gigantische hoogteverschillen, de rots- en landpartijen gevuld met kilometers groen en  het feit dat alles wat je ziet, omringd wordt door eindeloos blauw. Het (mistige) weer voegt hier aan toe dat je het idee hebt dat je in de set van de Hobbit rondloopt. Esther maakte een andere vergelijking; het ruige van IJsland en het groene van Schotland. Na onze tocht richting de vuurtoren op Mykines dronken we choco en koffie in het enige cafe op het eiland. Dit cafe ging iets later open omdat alle locals bij een uitvaart aanwezig waren; we hoorden en zagen ze bij het kerkje zingen. Op Mykines woonden 10 mensen het hele jaar door, nu nog 9. Dit om aan te geven hoe kleinschalig het leven is! In het enige winkeltje vertelde een mevrouw dat de ongeveer 50.000 inwoners van de Faeröer zich niet Deens voelen en een eigen taal spreken. Ongeveer tweederde van de bevolking is wel blij met de politieke band tussen de Faeröer en Denemarken.

faeroer20180808d   faeroer20180808e   faeroer20180808f

 Net voordat de boot terugging naar het hoofdeiland brak de zon door; voor het eerst zien we de Faeröer in een heel ander licht. Na terugkomst aten we en vulden we de avond met het spel ‘secret Hitler’.

Het mooiste? Tijdens de laatste gezamenlijke ronde werd Eveliens backpack gebracht! Slaap lekker!

Dag 3

Wie voelt z’n bilspieren of benen? Wij! Wat een tocht.

Vandaag zijn we opgestaan, hebben we alles ingepakt en zaten we (iets over) negen uur aan het ontbijt. Negen uur was de afspraak; de ijzeren discipline zit er nog niet helemaal in. Wel is het super gezellig! We hebben een leuke groep en we helpen elkaar - soms met een tas, soms met het overmeesteren van wegversperringen. Van wegversperringen hebben we vandaag veel gezien, want we konden de start van onze wandelroute niet meteen vinden. Na een bustocht van ongeveer twintig minuten werden we vlakbij het dorpje Leynar afgezet, jawel, op het volgende eiland dus! Hiervoor moesten we een lange tunnel onder het water door.

Zoals gezegd was de start van onze tocht (met bepakking) lastig te vinden; gelukkig is Ramon een goede scout en heeft Rob veel vertrouwen in zijn minikaartje. Ook heeft Rob veel tijd gestoken in alle logistieke zaken, het beginpunt van de tocht moest toch echt ergens bergopwaarts zijn. We liepen dus door land van boeren, door een veehek en daar was het! Een hoop stenen markeren een pad dat niet vanaf lager gelegen grond te zien is. Nadat we het pad eenmaal gevonden hadden, versnelde de looppas en groeide het vertrouwen in een goede afloop, vooral bij Jeffrey die constant met de hoogtekaarten van Google Maps in de weer was.

faeroer20180809a   faeroer20180809b   faeroer20180809c   faeroer20180809f

Halverwege de prachtige wandeltocht die ons tussen twee bergtoppen door voer, kwamen we uit bij een meertje. Daar hebben we lekker geluncht. Vervolgens daalden we al snel honderden meters in luttele minuten af, wat was het steil! Zeker omdat we ook hier het juiste pad niet meteen te pakken hadden. Tijdens de tocht naar beneden zagen we constant de eindstreep; een bushokje net voor een tunnel, een prettig idee. Na twee bustochten kwamen we aan in Eidi. We slapen vannacht op een camping (lees: voormalig voetbalveld). Ook hier mogen we echter fantastische voorzieningen gebruiken en hebben we uitzicht op het dorpje in een nieuwe fabelachtige omgeving.

‘Ik zie ik zie wat jij niet ziet en de kleur is groen.’ - ‘Even m’n bril op zetten.’ Slaap lekker!

Dag 4

de Slaetaratindur is bedwongen! 

We sliepen vannacht in het dorpje Eiði, op het voormalig voetbalveldje om de berg met de onuitspreekbare naam te beklimmen. Na een vlotte busrit naar het startpunt van de route, keken we omhoog en zagen we de top niet. Het is een tocht in de volle mist geworden! De S. berg is 880 m. hoog en we begonnen op 450 m. 
De helling was een ongelofelijk.
de klim (ongeveer 6 m. per minuut) onderbraken we met korte pitstops om op adem te komen, niet te lang want we koelden ontzettend snel af. De pinguïnformatie die op één van de foto’s is te zien, hielp ons warm te blijven. 
       
 
We waren allen onder de indruk van de dikke mist waarin we liepen. De LOTR-associaties voerden wederom de boventoon. Bovenop de berg hebben we geluncht in een halve (stenen) iglovorm en toen begon de afdaling! 
De terugtocht naar het dorpje was prachtig, stenen stapels leidden de weg naar het idyllische kerkje van ons dorp. In Eiði aten we heerlijke rabarber-crumble taart, in een koffiehuisje annex woonhuis! Het hele gezin hielp mee in de koffie, thee en taartvoorziening. Het jonge broertje was verantwoordelijk voor het schoonmaken van de ramshoorns; een giftshopitem. 

 
    
 
De avond vulden we met een escaperoom-spel aan tafel; buitengewoon moeilijk! De staf heeft inmiddels de popcorn én custardvla verpest, kunnen de deelnemers het beter? 
 
Slaap lekker!

Dag 5

Vandaag stond in het teken van reizen!
We zijn van het noordelijke Eiði afgereisd naar het zuidelijke Vágur op het eiland Suðuroy. We gingen eerst met de bus naar Tórshavn, de hoofdstad en toen met een grote boot naar het grote eiland in het zuiden. De hoofdstad hebben we dus maar eventjes gezien, maar hier zullen we later terugkomen!



Na twee uur op de boot gezeten te hebben kwamen we aan in Tvøroyri. Vijf van ons zijn toen naar onze accommodatie in Vágur gehiked, de overige vijf gingen met de bus en extra bepakking. De buschauffeur was zo attent de OV-gangers tot voor de deur af te zetten!
Over het algemeen worden we heel goed geholpen door de mensen die hier wonen, de faeröerders  zijn heel attent. Zo rijden de chauffeurs stukjes voor je om en voorbijgangers spreken vrijwel allemaal een stevig woordje Engels. Zelf spreken de mensen Faeröers, wat volgens de locals niet vergeleken mag worden met Deens,het is een zelfstandige taal. Hier is Wikipedia het overigens niet mee eens, stiekem is het een mengvorm tussen noord-Germaanse talen en het IJslands. Maar iedereen mag trots zijn op zijn afkomst, toch? 

De inwoners van deze archipel besturen zichzelf, zijn autonoom, maar hebben, zoals ik eerder schreef wel een band met Denemarken. Niet alleen politiek, veel faeröerders hebben ook familie wonen in Denemarken en bovendien moeten zij vaak eerst naar Kopenhagen vliegen voordat ze hun reis kunnen vervolgen.

    

We slapen vanavond in een huis dat door scouts wordt gebruikt, wederom ideaal! Alles voor ons zelf! 
Langzaamaan maken we grappen over het feit dat we onze eigen gasset niet gebruiken maar wel telkens meetorsen. Ook hier weer fijne douches, een goede keuken en fantastische voorzieningen. We zitten bovenop een berg en we kijken uit op ons middagplan van morgen. 
We gaan zwemmen! 

We aten vanavond in ieder geval heerlijke pannenkoeken, de hikers kwamen binnen op het moment dat we bijna konden gaan eten. Naar verluidt konden ze de heerlijke pannenkoekengeur al van verre ruiken; een verdiende maaltijd na een geslaagde tocht!

Tot morgen!


Dag 6

Vandaag hebben we een relax dag. Een prima programma voor een zaterdag!
We zijn begonnen met het maken van omelet met kaas, spek, uien en tomaten. We hadden alleen niet alle ingrediënten, dus Thomas en Jeffrey zijn naar de supermarkt gelopen om de producten te halen. Dit is minder alledaags dan je zou denken, want ons scouthuis staat bovenop een heuvel!


Rond het middaguur vertrokken we naar het zwembad, annex sauna, annex hot tub, annex fitnesscentrum! Best wel een grote recreatielocatie voor het kleine gehucht waar we zitten. Een olympische held, genaamd Páls Høll, schonk deze locatie aan het dorp Vágur, het dorp waar hij is opgegroeid.
  

Na terugkomst maakten we een heerlijke bulgursalade, maar  dat was het niet alleen! Het werd een driegangendiner met vooraf tomatensoep en achteraf custard vla met chocolademelk. Extra credits voor Thomas en Rob voor het halen van de melk in hetzelfde lager gelegen supermarktje. Onze eigen melkpoeder was namelijk magisch verdwenen, hopelijk vinden we het terug!

Ook complimenten aan het adres van Arthur en Evelien voor het maken van de vla, veel lekkerder dan de prut van de staf! Al met al een stevige maaltijd voor het programma van morgen, een lange wandeltocht naar het zuidelijke Sumba.
 
Voor het zover is gaan we vanavond eerst nog het grote chaos spel doen!

Slaap lekker!


Dag 7

Heerlijke tocht!
Vandaag hebben we gehiket van Vágur naar Sumba. We deden er ongeveer 4 uur over.
Onderweg moesten we een berg over, Erik ziet altijd snel de shortcuts. Het mooie aan het beklimmen van bergen is dat er altijd een ontzettend mooi uitzicht tegenover staat. Bovenop de berg, achter een zendmaststation, hebben we geluncht. Daarna was het alleen nog maar bergafwaarts.
   

 

We kwamen midden op de dag aan en we hadden dus nog tijd over om een wandeling te maken naar de vuurtoren van Sumba! De tenten hoeven we ook vandaag niet op te zetten. We slapen wederom in een huisje van een voormalige voetbalclub. Sinds de jaren ‘90 zijn er geen voetbalwedstrijden meer gespeeld. De beheerder vertelde ons dat Sumba het plaatsje is van waaruit de Faeröer Eilanden bewoond zijn geraakt vanaf de 14e eeuw. Het waren Friezen uit het Noord-Oosten van wat we nu Nederland noemen!
Hij was erg trots dit te kunnen vertellen aan Hollanders.

             
Tijdens een avondwandeling zagen we nog een monument voor gestorven zeevaarders en onze algemene kennis is getest in een pub quiz georganiseerd en geleid door Esther!

p.s. voor de trouwe bloglezer is echter dat we de melkpoeder gevonden hebben! Na alle tassen doorgezocht te hebben, kwam de melk tevoorschijn. Jawel, ‘t zat in de tas van Esther!

Dag 8

Spektakel! Vandaag stond op het programma de reis van Sumba naar de hoofdstad, Tórshavn. De stad is vernoemd naar de Noorse goed Thor. Vanochtend hebben we de buschauffeur vroeg uit zijn bed gebeld; veel van de lijnen rijden slechts als je er zelf om vraagt. De beste man was net terug van vakantie en op resolute toon deelde hij mee dat het logisch was dat hij nog geen wisselgeld had. We wilden betalen met een briefje van 500 kr terwijl het 255 kr kostte. Je maakt wat mee op zo'n uitgestorven stukje aarde. Iets anders opmerkelijks was het tafereel voor de deur van de plaatselijke mini supermarkt. Mevrouw de eigenaresse had zich flink verslapen. Resultaat? Het halve dorp stond te mokken voor de deur. Een half uur te laat kwam, op flinke draf, een onthutste vrouw met de autosleutels in haar handen aangerend. Met grote gebaren suste ze de huismoeders en kinderen tot kalmte. Sumba werd weer vredig, de mensen konden hun broodjes kopen. Onze buschauffeur zette ons af bij de pinautomaat in het volgende dorp. Rob krijgt het dan hedelijk heet en zet het ook op een drafje. Jeffrey sjokt er op z'n dooie gemak achteraan. Geen haast op luilekker-eiland.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het volgende vervoersmiddel dat we namen was de helikopter; spectaculair! Onze lijnvlucht van het eiland Suduroy stopte halverwege te Stóra Dímun. De helikopterpiloten zetten een vrouw af die, op het momnet dat wij weer opstegen, in een omhelzing stond met haar familieleden; bijzonder om vanuit de lucht te zien. Vanaf ons landingspunt was het 7 minuten lopen naar onze camping; ook hier weer de faciliteiten die we inmiddels gewend zijn. Prettig, want vóór de helikoptervlucht moesten we onze benzineflessen (voor de gasbranders) leeggooien. 's Middags gingen vijf van ons naar het Cultuur en Natuur museum, erg interessant om achter de aardrijkskundige en culturele geschiedenis van de 18 eilanden te komen. De overige vijf hebben soep, pizza en ijs voor ons gehaald; heerlijk! De beheerder is ditmaal nors, maar dat drukt de pret niet! Morgen gaan we Tórshavn verkennen. 

 

 

 

Dag 9

't Is tied  voor cultuur, maar eerst een tent verplaatsen! Het heeft vannacht zoveel geregend dat de tent van Erik, Evelien en Arthur in een plas stond! 
Vandaag stond een rondleiding met een ervaren gids en voormalig tv-presentatrice op het programma. Deze vrouw van middelbare leeftijd nam de tijd om al onze vooroordelen neer te sabelen. Heel rustig legde ze uit hoe de Faeröer eilanden bestuurd worden, hoe de politieke verhouding is met Denemarken, wat je kunt studeren in de hoofdstad en hoeveel het kost om in de Tórshavn te wonen. We zullen jullie niet vervelen met een teienbrij, maar de volgende punten zijn toch wel interessant: alleen het buitenlandse beleid wordt door Denemarken bepaald, daarnaast heb je hier zelfstandige ministeries, een parlement (ca 30 leden), consulaten (geen ambassades) en een echte Faröer-premier. We konden zo goed als op z'n bureau meekijken; de veiligheidsmaatregelen die we in Europa inmiddels gewend zijn, zijn hier niet aan de orde. Verder slikken de mensen hier standaard vitamine D, wordt het niet kouder dan 4 graden Celcius vanwege de zeestroming in de winter en zijn er geen dak- of thuislozen. Wel noemde onze gids dat er teveel mannen een drankprobleem hebben, een maatregel hiertegen is dat alcohol lastig verkrijgbaar is en bijvoorbeeld ook dat doordeweeks alle bars sluiten om 00:00 uur. Criminaliteit is echter minimaal; de 18 eilanden tellen bij elkaar 50 politieagenten. We grappen dat een opstand zeer makkelijk zou slagen, maar eigenlijk is het ook wel prettig dat het hier zo buitengewoon veilig en rustig is. De sector van de economie die zich bezig houdt met toerisme groeit als een gek, misschien wel dankzij Floortje Dessing. Toch benieuwd hoeveel je gemiddeld genomen betaalt voor een, in onze ogen, klein huisje in de hoofdstad? Grofweg 400.000 euro! Iedereen wil hier wonen! Na een twee uur durende tocht door de stad die voor sommigen te lang duurde, omdat Jeffrey veel te veel vragen stelde, aten we 'Fisk & Chips' bij een tentje.

Het middagprogramma was divers; Rob had zaken voor morgen te regelen, Tom en Terry ging op pad voor mondwater en kwamen uiteindelijk in nóg een privetour door een kerk terecht. Ramon, Erik, Evelien en Arthur hebben meegemaakt hoe de gratis lokale bussen zich een weg manoeuvreren door het heuvelachttige stadslandschap en Esther, Thomas en Jeffrey hebben een park en twee kunstzinnige musea bezocht. 's Avonds aten we taco's en gingen we naar een kroeg die onze gids 's ochtends had aangeraden. Echte speciaalbiertjes uit Denemarken! We speelden heir het spel 'Cards Against Humanity'. In twee groepen kwamen we erachter dat Esther en Rob de meeste humor hebben. Natuurlijk keerden we op 00:00 uur terug, vanwege, jazeker, de sluitingstjide van de bars! Slaap lekker!

Dag 10

Vandaag begon voor sommigen rustig, voor anderen cultureel. Thomas, Jeffrey en Tom zijn ‘s ochtends naar dé Oude Begraafplaats van Tórshavn geweest, mét audioguide! Om geld te besparen namen we één setje; Thomas ontpopte zich al snel als _real-time_ vertaler. We leerden over de belangrijkste politici, bisschoppen, missionarissen, vissers en kunstenaars van het eiland. Vooral de verhalen over de politieke spanningen met Denemarken zijn interessant. Het is zelfs een tijd zo geweest dat de koning van Denemarken de markt van de Faeröer Eilanden volledig beheerste. Een totale monopolie! De mannen en vrouwen die hiertegen streden, zijn natuurlijk de beroemde Faeröeders. Bijzonder om een keer zo stil te staan bij een begraafplaats. Achter iedere steen zit een verhaal, daar sta je niet altijd bij stil. Een grappig verhaal ging over een commandant die Tórshavn volledig heeft laten plunderen. Zonder één enkel kanonschot vanaf het fort af te laten vuren, keek hij toe hoe het mis ging. De beste man heeft natuurlijk een sneu hoekje op de begraafplaats gekregen. Ramon, Evelien en Arthur gingen thee drinken in een hip tentje met mannen die zo knap waren dat bepaalde groepsgenoten de tip kregen om nog eens langs te gaan, en Rob en Erik gingen naar de supermarkt om alvast avondeten te halen. Het kampement werd door de overige deelnemers bemenst; een lekkere chill- en wasochtend.
  
Na een lunch met salade werden we om 16.00 uur opgehaald door een ruig ogende man. Hij nam ons in zijn busje mee om te gaan kajakken op zee en abseilen vanaf een leegstaand gebouw in de haven. Wederom spectaculaire hoogtepuntjes! Bijzonder interessant was de stoïcijnse houding waarmee onze gids ons door de activiteiten joeg; weinig uitleg, slechte instructies en een houding alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat we in de volle regen, hoge golven en vlak langs de kust van Tórshavn gingen peddelen. ‘Good condition?’ - ‘All good?’ - ‘Ok, go!’; Sommige Outdoor Hillbillies hebben gewoonweg aan een paar woorden genoeg, laten we maar zeggen. Grappige gevolgen waren wel dat wij als leken in zandbanken terecht kwamen, de meerderheid van ons lijkbleek zag vanwege de stevige deining en we na terugkomst geen idee hadden waar we ons moesten omkleden. Onze gids was nog bezig met het opbergen van de kajakken terwijl hij ons de weg probeerde te wijzen naar een ‘omkleedruimte’, wederom met drie of vier woorden, waardoor we uiteindelijk maar op straat zijn gaan omkleden. Iedereen ijskoud, doorweekt en totaal ontredderd moesten we onze natte dry suits op straat uittrekken. Even later vond onze gids ons; enigszins verbaasd leidde hij ons de weg naar een leegstaand pand die wij nooit van ons leven zelf hadden kunnen vinden. Hij lachte ons zelfs een beetje uit; logisch toch dat we op een verlaten haventerrein zes zijstraatjes in moesten, trap op en af, om naar het volgende punt te komen? Met ijzeren precisie moesten we toen onze veiligheidshulpmiddelen voor het abseilen aantrekken. Om bovenop het gebouw te komen moesten we, zoals gezegd, een leegstaand gebouw door. Vanwege het gebrekkige licht hadden we wederom geen idee waar we naartoe gingen. Op een gegeven moment werden we melig van de gang van zaken; dat hielp wel om het spannende abseilen te relativeren - of was deze organisatie juist niet te vertrouwen en moesten we eigenlijk heel bang zijn? Alles ging gelukkig goed en op de terugweg bleek de gids toch een puike vent, want hij wam enigszins los. We maakten snel nasi, aten rond 21:45 en gingen snel slapen - welterusten!
  

Dag 11

Easy peasy lemon squeezy! Vandaag hebben we Tórshavn achter ons gelaten; we namen de bus naar een camping die we al kennen - de eerste camping keert terug in ons verhaal! Na vliegensvlug de tenten op te hebben gezet, we worden er echt handig in, maakten we ons al snel thuis. Het weer werkt ontzettend mee; veel zon! Ons middagprogramma behelst een wandeling, eentje van het gemakkelijkste soort. De route is met bordjes aangegeven en grote delen zijn gemakkelijk te belopen; een heerlijke afsluiter van onze eilandenvakantie. Onderweg komen we allerlei mensen tegen, werkelijk iedereen kan deze wandeling aan; oudjes, jonkies, alles door elkaar. Het uitzicht mocht er zeker zijn! We vinden dat de foto’s een beetje tegenvallen online; vraag degene voor wie je deze blog volgt na terugkomst maar eens naar foto’s met hoge resolutie! We hebben genoten van fenomenale uitzichten. Na terugkomst aten we burgers, en rond 00:00 uur gaan we te (niet ‘naar’, aldus de Brabo) bed. Morgen vliegen we naar Kopenhagen!

 

Dag 12

De Faeröer liggen achter ons! Vandaag vlogen we van de Eilanden naar Kopenhagen; een prettige vlucht! Na aankomst namen we een metro en een bus, het regende een beetje. We slapen dit weekend in het nationale kantoor van YMCA Denemarken; mooier kan niet! Het is een witte villa met grote ruimtes. We hebben een prachtige tuin en te gekke kookfaciliteiten. Een ruimte waarin normaal vergaderd wordt, hebben we nu omgebouwd tot slaapkamer. We hebben groots ingeslagen en de laatste hardkeks (klik op deze link om te zien wat hardkeks zijn) worden gestampt tot bodem voor een monchou taart; we zijn langzaam al onze meegenomen producten aan het opmaken. Vlak na aankomst kwam Arthur er trouwens achter dat hij zijn dagtas (met paspoort!) in de bus had laten liggen. Gelijk sprongen we in de actiestand: Ramon en Evelien aan een kant van de weg, Rob en Arthur aan de andere. Misschien komt de bus terug! Binnen belde de dame van de YMCA die ons ontving met de busmaatschappij. Jeffrey rende uiteindelijk achter de bus aan, met succes! Een halfuurtje later was de tas terecht. De taart moet twee uur opstijven, dus de review komt morgen! Ondertussen komen we overal in huis een kartonnen Obama tegen; Thomas zet de beste vent steeds ergens anders neer om ons te laten schrikken. Wie heeft er nou een kartonnen Obama staan? Zie de foto! s ‘Avonds deden sommigen nog een drankje in de stad, er was voldoende energie want in het vliegtuig hebben de meesten van ons geslapen! Je raadt het nooit; morgen is het Gay Pride in Kopenhagen. Wordt vervolgd. Slaap lekker!

 

Dag 13

Feestje! Vandaag werden we wakker in ons paleisje en ontbeten we buiten, met toast! Het is heerlijk weer en we hebben zin in vandaag. We gaan in verschillende groepjes uiteen om het spel Crazy 88 te spelen; 88 opdrachten die je in een dagdeel af moet ronden. Als locatie nemen we natuurlijk de binnenstad van Kopenhagen. Terry, Tom, Thomas en Rob zagen naast de highlights ook nog het design museum. Arthur, Evelien, Ramon en Erik zien ook een hoop hoogtepunten met de huurfiets die we vandaag gescoord hebben, en eten als lunch lekkere burgers. Esther en Jeffrey bezoeken de botanische tuin en zien cocons in vlinders veranderen. ‘s Middags krijgen we allemaal iets mee van de indrukwekkende Gay Pride. Circa 200 organisaties laten zich zien en daarmee is deze optocht (te voet) veel groter dan de grachtenparade van Amsterdam. Vooral opvallend is het ontzettend hoge aantal jongeren; in Amsterdam zijn het toch vaak volwassenen en m.n. bedrijven die de boventoon voeren tijdens de pride. Kortom; ‘Go, Kopenhagen!’ - ‘Be proud!’

Na terugkomst eten we penne, zalm met asperges en gevulde tomaten en paprika van chef Ramon. Na het eten is het tijd voor de beloofde Hardkeks-Monchou taart; hij was erg lekker! Een bericht aan alle taartenbakkers; mochten de Bastogne koeken uitverkocht zijn, je hebt nu een alternatief! Na het eten kijken we film en bespreken we de dag van morgen. Er is dan een jarige... slaap lekker!

   

 

 

Dag 14

Over en sluiten, maar eerst nog feest! Op de laatste zondag en laatste volle dag van onze reis, was Evelien jarig. Naast de monchou taart van zaterdag, moest er dus ook verjaardagsappeltaart op zondag komen! Thomas en Rob stonden vroeg op om een ontzettende lading appels te schillen. Toppers! 

Faror20180820a Faror20180820b

Ter invulling van de ochtend bezochten we de buurt Nørrebro, een (inmiddels) hippe immigrantenwijk. We hadden een app gedownload die ons door middel van vragen door de buurt rondleidde. ‘s middags lunchten we, jawel, met de appeltaart en van 14:00 tot 15:30 spraak de voorzitter van YMCA Denemarken tot ons. Hij vertelde waar de YMCA voor staat en wat de doelstellingen zijn; gaaf te merken dat er wereldwijd zoveel animo is voor ontmoeting, ook als de verschillen tussen mensen groot zijn. 
 
Faror20180820c Faror20180820d
 
Rond 17:00 fietsten we naar het inleverpunt en vervolgens gingen we uiteten in best een hip restaurant! De service was goed, maar het enige wat de jarige Evelien op haar tafel kreeg, was een lullig Deens vlaggetje - helaas geen sterretjes! Tijdens het eten deden we een rondje; wie vond wat van de reis? Ook lazen we kaartjes voor elkaar voor. Na het eten dronken sommigen nog een drankje, morgen vroeg op om ons kantoorpand netjes af te leveren voordat de Deens werkweek begint!
 
Faror20180820e

Dag 15

De karavaan is on the move again! Dit keer naar de luchthaven van Kopenhagen. We stonden vroeg op om het kantoor van de YMCA schoon te maken, en doodden wat tijd in een schattig koffiewinkeltje; we hadden een verdieping voor ons zelf. 

Faror20180821a  Faror20180821b

Na geland te zijn op Schiphol stond ons de laatste vervelende verrassing te wachten, na wel zeker een te gekke vakantie; de bagage van Arthur is niet aangekomen! Na het formulier ingevuld te hebben, leren we al snel dat de bagage met de volgende vlucht mee gaat - het paste waarschijnlijk niet. We zitten niet bij de pakken neer en sprinten vliegensvlug naar de Swissport bagageafhandelservice. We maken nog een laatste groepsfoto. Dank voor het volgen van de blog en dank aan alle deelnemers die de reis bijzonder hebben gemaakt! Het was Faertastisch!
 
Faror20180821c