Reisblog Pyreneeën & Barcelona


Dag 1

Vanmorgen heeeel vroeg ging de wekker! Voor Maurice was het 3.45 uur, voor anderen pas 6.45 uur. Om iets over half 9 stond iedereen netjes op tijd op het station van Rotterdam centraal.

Vroeg verzamelen op Rotterdam Centraal!

De reisplanning werd nog even doorgenomen en toen was de reis begonnen! En daarmee ook het spel 'Wie is ... de mol?!' Op het perron moest dirct een penningmeester gekozen worden . Dit is best lastig als je nog niet iedereen kent. Gelukkig opperde Eva trots haar broer Max, die ook bij de studievereniging de penningmeestertaken op zich neemt.

In de treinen gingen de spellen verder. Er werden sticky notes met kenmerken bij de juiste namen geplakt. En van wagon naar wagon werd geprobeerd een verhaal zo goed mogelijk door te vertellen. Hoeveel geld zat er nu ook alweer in de pot? En waar komt die 100 molleneuro vandaan, die iemand in het geheim verdiend heeft?

Wie is de mol spelen en de mededeelnemers leren kennen

Wie is de mol met sticky notes

In de laatste trein werd een lekkere pastasalade gegeten en het laatste spel 'Mastermind' werd gespeeld. Na dertien keer plekken wisselen, werd de goede volgorde gevonden! Nu nog anderhalf uur in de trein en we kunnen onze tenten op gaan zetten en onze bedjes in duiken. Gelukkig hebben we een mooi uitzicht hier in de bergen!

Lekkere pastasalade

Dag 2

Gisteravond kwamen we in het donker aan op de camping. Dat betekende ook in het donker de tent op zetten. Als je dat al vaak gedaan hebt, is dat een beetje vervelend. Maar als je nog nooit een tent op hebt gezet, is dit een hele grote puzzel. Stokken eerst door de binnen of de buiten tent? En wat is de boven en onder kant? Wonder boven wonder zag het er in het ochtend zonnetje toch helemaal prima uit!

Gelukkig konden we vandaag lekker uitslapen. In het buurtsupertje werd eten voor de hele dag in geslagen. Toen we om 10 flute broden vroegen stonden ze ons even heel raar aan te kijken. Weet je het zeker? “Daar gaat de voorraad”, dachten ze waarschijnlijk. Na een lekker rustig ontbijt begon de wandeling. “Let goed op!” werd er nog gezegd door de spelleider van Wie Is De Mol. Want ja, vandaag gingen de spellen nog even door.
spanje20180722b

spanje20180722a
Na een stuk omhoog wandelen kwamen we uit op een mooie lpenweide met een prachtig uitzicht over de Pyreneeën. Daar werd er met vlaggen een cryptische zin geseind.
spanje20180722c

“Als je diep graaft, zie je dat het zand niet zwart is”. Wat de deelnemers niet door hadden, was dat deze zin een achterliggende betekenis had. Namelijk: als je diep graaft, naar de mol, zie je dat het niet zwart is maar wit. De mol heet namelijk Witte van haar achternaam. 

spanje20180722d
Na een potje ninja besloten we door middel van een potje steen-papier-schaar dat we moesten stemmen  of we nog verder gingen lopen. Het werd verder lopen. Toen we onze top bereikt hadden en het een beetje begon te regenen, moesten de deelnemers precies dezelfde weg terug lopen. Toen ze dat hoorden, viel het kwartje waarom Aletta al die gekke bochten door het hoge gras buiten de paden had gemaakt. 

Terug op de mooie alpenweide in de Pyreneeën werd nog een schatzoekspel gespeeld. Daarna op de camping was de zon weer doorgebroken en doken de meesten in het zwembad. Na een heerlijke couscous als avondeten werd het laatste spel gespeeld. Helaas kwam niemand door het mijnenveld. Was dit dan de laatste mollenactie?
Ja zeker! De mol en haar acties werden bekend gemaakt. En Maurice won het spel omdat hij vanaf het begin door had dat Sam de mol was!
Met een warme kop thee werd nog even een spelletje weerwolven gespeeld. Nouja, nog even.... nu de meesten op de camping al slapen is er één tent waar nog verdacht veel wolven gejank uit komt!

Dag 3

Er is vannacht nog tot 2 uur wolven gejank gehoord! Ook is er getest of het warmer is als je met 5 personen in een 3 persoons tent slaapt. Het antwoord is: ja het is warmer maar naast een matje op de grond slaapt niet zo lekker.


Vroeg in de morgen toen de wolfjes nog sliepen gingen Aletta en Anna op pad om boodschappen te doen in de grote supermarkt. Met de bus heen en een taxi vol met boodschappen voor 4 dagen weer terug.

Spanje20180724b

op de camping was er al lekker ontbeten en werden de tassen klaar gemaakt om te vertrekken naar Mont Louis. Een groot fort midden in de bergen.
De busritten hier zijn altijd een avontuur. Heel anders dan in Nederland! Prachtige uitzichten midden in de bergen, ruige ritten(bijvoorbeeld een bus die onder een brug door rijd waar hij eigenlijk niet onderdoor past), een ontzettend chagrijnige bus chauffeur en torren zo groot dat 2 vrouwen gillen op hun stoel stonden.

Spanje20180724d

Het fort zelf was ontzettend mooi. De buiten muren hebben de vorm van een ster, de beste vorm voor verdediging. De ene kant van het fort werd beschermd door een diepe kloof en de andere kant door hoge muren met 2 grote poortdeuren erin. Ik het fort zelf zit een dorpje dat leeft mede door toerisme. Ook wordt een groot deel gebruikt voor militaire opleidingen. Tijdens de wandelingen hebben we de stormbanen en klimwanden kunnen zien.

Spanje20180724c

De terug weg was in een mini busje zonder torren en met een aanzienlijk vrolijkere buschauffeur.


Op de camping werden de kookspullen direct tevoorschijn gehaald want het was al weer 19:00. Eva, Pieter, Frouke en Tessa hebben na wat hulp met de brander een heerlijke maaltijd (wraps goed gevuld met bonen gehakt en groenten!) op de grond neer gezet. Want als je op de camping bent eet je niet aan tafel maar gewoon lekker in het zonnetje op de grond. Het zonnetje schijnt hier overigens volop! Dus met bruine koppies weet naar huis!

Spanje20180724a

Vanavond maar iets eerder onder de wol want morgen moeten we vroeg én fit op om te gaan canyoningen!

Dag 4

Vanmorgen ging de wekker vroeg! Want vandaag is de dag van het canyoningen. Met lichte spanning allemaal aan de ontbijt tafel. Het belooft een mooie dag te worden want de zon schijnt al lekker. Om 9 uur vertrekt de bus. Daar stond onze gids al op ons te wachten om te kijken of we wel op tijd waren!

Een half uurtje later kwamen we aan in Porté-puymorents. Daar stond jaumo onze gids klaar om ons verder de bergen in te rijden. Met zes in de auto gepropt reed hij 2 keer heen en weer om ons naar de canyoning plek te brengen.

Spanje20180725e

De pakken werden op maat uitgedeeld en op een handige manier kregen we die als rugzak omgebonden. Na 5 minuten lopen op het horloge van jaume wat op de Nederlandse horloges toch echt een uur was kwamen we aan bij de juiste plek. Iedereen wurmde zich in zijn wetsuit en mocht daarna vast lekker het water in om te wennen. Anna en Maurice lagen er het eerste in. Echt lekker wennen was het niet, het smelt water was zo koud dat je handen pijn deden als die te lang onder water bleven.

Spanje20180725a

Toen iedereen verplicht koppieonder was geweest mochten we onze eerste sprong maken! Best wel spannend 3 meter hoog! Maar de kick die je ervan kreeg zorgde ervoor dat we allemaal nog een keer wilden springen! En nog een keer! Tot jaume ons naar de volgende plek leidde.

Spanje20180725c

Een stukje omhoog lopen was een glijbaan die uitgesleten was door het water en aan het einde van de glijbaan een klein watervalletje naar beneden. In stapjes werden de sprongen die we maakten steeds hoger. En Maurice die het eerst een beetje spannend vond begon het steeds leuker te vinden!

Spanje20180725b

Toen we bij een waterval waren en jaume ons er om de beurt af wilde gooien stonden we toch even gek te kijken. Maar eenmaal onder aan de waterval kwam iedereen weer boven water met kreten als: wauw wat gaaf! En dit is echt extra (voor de millennials onder ons)

Het was nog een klein stukje lopen tot de laatste en hoogste sprong! Onderweg vertelde jaume ons alles over de bergen maar ook over St. Anna dag, 25 Juli. Een hele speciale dag voor onze Anna dus!

De hoogste sprong was 11 meter! Sam sprong als eerste en kreeg zelfs een compliment van de gids over haar techniek! Tessa, Pieter, Maurice, Max, Jurjen en Aletta volgden haar.
Tessa heeft zelfs nog een stapje hoger gesprongen dan haar broer!

Spanje20180725d

Na 3 en een half uur klimmen, klauteren, zwemmen en springen kwamen we weer terug bij de auto. Toen de pakken uit waren grepen de muggen meteen hun kans. Toen we de bus uit stapten was het erg hard aan het regenen. Dat deed het al een uurtje maar in het water heb je dat niet zo door. Met een voldaan gevoel en onder de muggenbulten en nat kwamen we terug op de camping. Gelukkig zijn de douches en het toilet gebouw hier heerlijk warm.

En toen we allemaal weer schoon waren begon ook de zon weer te schijnen. Na een lange dag wandelen vielen de gebakken aardappeltjes met hamburgers en salade goed in de smaak!

Zoals elke avond werden er weer spelletjes gespeeld tot de receptie op slot moest.

Ps: hier de link voor meer actiefoto’s van het canyoningen https://www.facebook.com/1648655345410913/posts/2144238655852577/

Dag 5

Vanmorgen konden we lekker uitslapen. Op de planning stond paardrijden in de middag. Maar de regen maakte de deelnemers een beetje aan het twijfelen. Frouke, Tessa, Sam en Aletta zagen ook in de regen het paardrijden wel zitten. Er werd besloten met de bus naar een Spaans dorpje te gaan. Daar was een mooi meer en wat winkeltjes. Vanuit daar konden de paardrijders naar de manege en iets later de overigen weer terug naar de camping. Dit was de planning tenminste..

Spanje20180726d

Helaas voelde Tessa zich ziek en moest besluiten niet mee te gaan. Haar lieve broer Pieter bood meteen aan om met haar op de camping te blijven. Eva greep haar kans om een dagje bij het zwembad te hangen en bleef dus ook op de camping.

In de bus richting het Spaanse dorp besloten de mannen dat paardrijden toch wel een hele ervaring was en ze misschien toch maar hun kans moesten grijpen. Verbazingwekkend genoeg vond Anna het helemaaaaal geen probleem om terug naar de camping te gaan om vast het eten te regelen.

Spanje20180726b

Toen we voor de regen aan het schuilen waren in een Spaans koffie cafeetje raakte Aletta met een Nederlandse man aan de praat. Deze aardige man had een tweede huis in Spanje en was erg geïnteresseerd in onze plannen. Net voordat wij naar de bus wilden gaan lopen bood hij ons aan om ons naar het paardrijden te brengen! De Spanjaarden hadden hem in zijn studenten tijd zo goed geholpen dat hij ons de gastvrijheid van Spanje ook wilde laten ervaren door ons een lift te geven!

Spanje20180726a

Dus in een luxe auto werden wij naar de manege gebracht.

De paarden stonden al op ons te wachten en de caps werden aan gemeten. Iedereen kreeg op basis van lengte en ervaring een eigen paard aangewezen.

Spanje20180726c

Jurjen met zijn paard voorop in de groep, zijn paard hobbelde gewoon lekker achter het paard van onze gids aan. Daar achter Maurice die nog steeds niet helemaal begrijpt hoe je een paard met je hakken moet aansporen en toch je benen om het beest moet klemmen. Sam, Frouke en Aletta hadden al wat meer ervaring en probeerden soms stiekem een stukje te draven. Helemaal achteraan sjokte het paard met Max op zijn rug. Het paard van Max was liever lui dan moe en liep lekker rustig en draafde af en toe bij. Halverwege begon Max onder de knie te krijgen hoe je moest handelen zodat dat draven geen pijnlijke ervaring was. ;)

We maakten een prachtige rit door de goud gekleurde graan velden en bergen om ons heen. Terug op de manege deden we nog wat spelletjes met de paarden en mochten we nog even draven.

Een taxi bracht ons weer op de camping. Daar kookte Sam een heerlijke maaltijd voor ons! Na het eten dook iedereen lekker zijn bed in. Ja ik hoor u denken geen potje weerwolven meer? Misschien begint de vermoeidheid toch een beetje te komen...

Dag 6

Vandaag om 9 uur aan het ontbijt want alles moet ingepakt worden. Gelukkig voelt Tessa zich vandaag na die vieze bouillon van gister al een stuk beter! Na het ontbijt wordt alle natte was nog even in de zon neergelegd en alle tassen ingepakt. Om 12 uur zijn alle tenten ingepakt en worden de laatste gemeenschappelijke spullen verdeeld. De trein naar Toulouse vertrekt om 13:00. Drie uur in de trein door de bergen is best gezellig met wat spelletjes en een lekker stokbrood als lunch.

Spanje20180727c

In Toulouse werden alle spullen in het park gelegd bij Anna en Aletta. De deelnemer deden en spel met opdracht door Toulouse. Er werden hondjes geaaid, kerken bezocht, ritjes gemaakt in de draaimolen en er werd genoten van de mooie stad.

Spanje20180727a

Na het spel werd er salade met stokbrood gegeten in het park. Er werd een terrasje bezocht om nog wat tijd te verdrijven en Maurice kon zelfs nog een potje basketballen op grote plein in Toulouse. Hier werd namelijk een groot basketbal toernooi gehouden. Om 23:55 vertrekt de bus naar Barcelona. Hopelijk kunnen we daar een beetje ik slapen zodat we morgen fit Barcelona kunnen gaan verkennen!

Spanje20180727b

Dag 7

Vannacht heerlijk geslapen in de bus! Helaas kan niet iedereen het met mij eens zijn. Misschien komt dat omdat ze geen zak sla als hoofdkussen hebben gebruikt. Dit ligt namelijk heerlijk! Na de nacht bus nog even wachten op de eerste trein. Max sliep op het perron nog even verder. Bij de camping werden stilletjes de tenten opgezet. Helaas is de grond hier zo hard dat we alle haringen krom hebben geslagen. Nu maar hopen dat we geen regen krijgen dan!
Er was nog een paar uurtjes tijd om te slapen en toen gingen we ontbijten. In de kleine supermarktjes hier hebben we wat bij elkaar weten te sprokkelen. Na het ontbijt weer in de trein naar het centrum van Barcelona want om 14:00 staan de tandems voor ons klaar. Een fietstocht door Barcelona is minder idyllisch dan het klinkt in deze hitte. Maar we hebben wel in korte tijd veel hoogte punten kunnen zien! Na het fietsen waren we wel toe aan een verkoelend ijsje!

Gelukkig kun je die hier op iedere hoek van de straat wel krijgen. Toen het ijsje op was pakten we de trein weer terug naar de camping. Deze keer was die een heel stuk voller! Anna en Aletta gingen een stukje verderop “even” boodschappen doen. De deelnemers lagen lekker in het zwembad. Maar 3km met 16 liter water en boodschappen voor 10 personen sjouwen duurt wel iets langer dan gepland. Zelfs zo lang dat de deelnemers op de camping zich een beetje zorgen begonnen te maken. Wat zijn het toch een schatjes!

Vandaag aten we weer wraps omdat die de vorige keer ook zo goed in de smaak vielen! Zelfs de buren hebben er nog van mee kunnen genieten omdat Maurice het over gebleven eten liever aan de buren gaf dan het weg te gooien. Na het eten werd er naar de eclips gekeken, hier een stuk beter te zien dan in Nederland omdat het lekker donker wordt. Ook werd er gepoold, geklets en tafelvoetbal gespeeld. En nu liggen we allemaal lekker te zweten in ons tentje. Hopelijk moe genoeg om in slaap te vallen.

Dag 8

Dag acht alweer vandaag gaan we naar park guell het beroemde mozaïekpark van Barcelona. Uit slapen zit er niet in want de haan op de camping maakt ons al vroeg wakker. En ook het zonnetje dat door de bomen heen op onze tent brand maakt het bijna onmogelijk om lang te blijven liggen. Om half 10 zitten we met iedereen aan het ontbijt. (Ja, dat is voor ons heel vroeg.)

Spanje20180728eSpanje20180728d

Na het ontbijt gaan we het drukke trein en metro verkeer in. In park guell is het zo druk dat het helemaal vol gereserveerd is. Gelukkig hadden wij van te voren online onze tickets al gehaald! Ik de brandende zon bekijken we de mooie muurtjes, trappen en gebouwen van mozaïek.

Spanje20180728bSpanje20180728c

Als we uitgekeken zijn stappen we de metro in richting de Ramblas. Yes! Eindelijk shoppen wat hebben de deelnemers daar lang naar uitgekeken! De meiden komen terug met nieuwe schoenen, jurkjes en topjes. Maar niemand is zo blij met zijn aankoop als Maurice met zijn boek bladmuziek. Als iedereen nog lang niet uitgeshopt is stappen we weer de metro in terug naar de camping. Vandaag eten we pizza! Dat betekend dat we geen boodschappen hoeven te doen of te koken. Dus lekker chillen in het zwembad. Terwijl de deelnemers een serieus potje weerwolven spelen. wachten Anna en Aletta met een heerlijke sangria op het terras op de pizza's.

Spanje20180728fSpanje20180728a

Om 21:00 zijn de pizza’s er, andere etenstijden dan in Nederland maar met deze warmte is dat niet zo erg. Na de pizza mogen we mee spelen op de gitaar van de buurman. De zangtalenten sam en Jurjen laten hun kunsten horen. En el professor Maurice geeft een gitaarlesje. Om middernacht is het tijd om te slapen want morgen kunnen we alweer uitslapen! Wat leven hier spanje!

Dag 9

Vandaag staat er niets op de planning. De deelnemers mogen het plan zelf maken. Na wat overleg wordt er toch besloten om met zijn allen richting Barcelona te gaan. Het is zondag dus veel winkels zijn dicht, gelukkig kan internet ons vertellen waar er wel geshopt kan worden. Vlak bij het strand in een groot winkelcentrum, zo kunnen er mensen shoppen en anderen aan het strand liggen. Lunch wordt er niet gesmeerd want het is weer tijd voor de burgerking. Rond een uur of 1 zijn we in Barcelona. Hier gaat iedereen zijn eigen weg. De meesten het shoppingcenter in. Sommigen omdat shoppen gewoon leuk is en andere omdat de kleding zo stinkt dat een nieuw setje de enige optie is! 
 
Anna en Aletta gaan opzoek naar het terras waar een vriend van Aletta werkt en kopen een passend souveniertje voor alle deelnemers. Om half 7 komen we weer bij elkaar om een gezellig eettentje te zoeken. We eten heerlijke tapas, steaks en burgers. En tijdens het eten leest iedereen het kaartje voor dat ze van de reisleiding hebben gekregen. 
 
Na het laatste ijsje in Barcelona is het tijd om terug naar de camping te gaan zodat de laatste spulletjes in de tassen gedaan kunnen worden en natuurlijk nog een laatste potje weerwolven gespeeld kan worden met zijn allen! De bus is een hele beleving, hij zit ram vol en mensen proberen zichzelf via de uitgang naar binnen te duwen om toch nog mee te kunnen. Dan komt het moment dat wij er zelf uit moeten. Gewoon jezelf naar buiten gooien is de techniek! Eenmaal buiten snel checken of alles en iedereen er nog is. Als alles compleet is kunnen we verder reizen naar de camping. 
 
Tot diep in de nacht wordt het slapen nog gerekt want als we naar bed gaan is de reis bijna voorbij! En daar zijn we eigenlijk nog helemaal niet klaar voor. Volgens mij heeft iedereen toch een klein oogje dicht gedaan, maar heel lang is het niet want om 5:00 gaat de wekker!

Dag 10

Na een kort nachtje en een stukje vliegen zijn we weer thuis. Weltrusten!